یافتن آرامش در عصر زندگی ماشینی

تولید محتوی موسسه فرهنگی ذهن برتر

یافتن آرامش در عصر زندگی ماشینی


در دنیای مدرن امروزی چیزی که ما بسیار کم می بینیم، طبیعت و گل ها و درختان هستند. سرعت و عجله، تا حدی زیاد است که آرامش را از ما گرفته است. زندگی ماشینی، ترافیک و انبوه وظایف و مسئولیت ها باعث شده است که ما کمتر به درون خود، احساسات و در نهایت آرامش خود، فکر و توجه کنیم. اما باز هم در میان این غوغای شبانه روزی، گاه گاهی با افرادی روبه رو می شویم که موفق شده اند صلح درونی خود را حفظ کنند، لبخند بزنند و خشنود و راضی باشند. افرادی که یادشان هست گاهی از میان دود ماشین ها به آسمان نگاه کنند و با آواز یک گنجشک که از دور به گوش می رسد خوشحال شوند، آرام نفس بکشند و آهسته راه بروند.

                    یافتن آرامش در عصر زندگی


«آه نکشید، خود شما هم می توانید یکی از این افراد باشید». با عمل به راه کارهایی که شاید به نظر ساده باشد؛ اما هر کدام از آن ها به نکته ای باریک و ظریف در وجود شما اشاره می کند، شما هم  می توانید از جمله آرام ترین و شادمان ترین مردمان خواهید شد. خود را کبوتری آزاد در آسمان ببینید و سعی کنید جز صدای قلب خود که با قلب طبیعت یکی شده است، چیز دیگری نشنوید. اگر یک بار در طول عمر خود موفق شوید که این احساس را به طور کامل تجربه کنید، هرگز آن را فراموش نخواهید کرد.
آرامش یعنی آسودگی روح و روان؛ یعنی هماهنگی و یکنواخت شدن با تپش قلب طبیعت و خداوند. آرامش یعنی آرام گرفتن، راضی شدن و در آغوش جهان زندگی کردن. اگر آرامش معنوی را بشناسید، هیچ یک از نگرانی ها، تنش ها، مشکلات و حتی موفقیت ها نیز آن چنان اهمیتی نخواهند داشت که در جهت آن ها آسودگی خود را از دست بدهید. ندای درونی تان را بشنوید و آنچه تاکنون تصور می کردید درست است را رها کنید. زندگی در مال اندوزی و پس انداز و شانس خلاصه  نمی شود.
چشمان تان را ببندید و تصور کنید که آرامش جهانی در انتظار شماست. هنگامی که توانستید آرامش واقعی را حس کنید، باید آن را گسترش داده و به انسان ها دیگر نیز هدیه دهید؛ اما وجود تنفر، کینه، خشونت و قضاوت در دنیای امروز نشان می دهد که برای رسیدن به دنیایی سرشار از آرامش واقعی راهی بسیار طولانی پیش رو داریم. ما با جهانی پُر تنش، پُر از تلاطم و فشار روبه رو هستیم. حتی لحظه ی تولد نیز سرشار از درد و رنج است و مکانیسم خلقت ما به گونه ای است که اتفاقات خوشایند و شادی بخش نیز آرامش را از ما می گیرد و هیجان ناشی از شادمانی هم  می تواند باعث سکته یا مرگ شود، پس آرامش همیشه به معنای شاد بودن نیست. آرامش یعنی هماهنگ بودن با آن چه که پیش می آید. شما می توانید هدف دار و با برنامه ریزی زندگی کنید و در راستای رسیدن به خواسته های خود تلاش کنید اما بروز وقایع و رویدادهایی که خارج از کنترل شما هستند نباید تاثیری روی کارایی و هدف شما بگذارند.
استرس در دنیای امروز بیداد می کند و موارد کوچک و بزرگ زندگی، آرامش را از ما سلب می کند. دنیا، خواهی نخواهی درصدد برهم زدن آرامش ماست و این خود ما هستیم که می توانیم آن را ابتدا در درون خود و سپس در پیرامون خود ایجاد کنیم، تا رسیدن به اوج آرامش، با شما خواهیم بود.

آرامش در خانه


خانه محل استراحت، مأمن امید و سرپناه ما در برابر حوادث و اتفاقات دنیاست. کسی که در خانه آرامش نداشته باشد، هیچ چیز ندارد و ناچار است برای یافتن آن به بیرون از خانه برود، که آنجا هم معمولاً چندان امن نیست. پس با دعوت کردن آرامش واقعی به خانه، هم خودتان را آسوده و شادمان می سازید و هم دیگر اعضای خانواده را به خوشبختی و سعادت می رسانید.
استفاده از گیاهان در فضای آپارتمانی امروزه بسیار مفید است؛ گیاهان انرژی زیادی تولید می کنند و تاثیر زهرآگین را خنثی می کنند، همچنین اکسیژنی متصاعد می کنند که بر کیفیت فضا می افزایند.
مبلمان منزل را از چوپ های طبیعی انتخاب کنید و فراموش نکنید که استفاده ی هر چه بیشتر از چوب، انرژی بیشتری با خو به همراه دارد (خیلی از فلزات استفاده نکنید).
برای دیوارهای خانه از رنگ شاد استفاده کنید.
عود بسوزانید؛ عطرآگین کردن منزل با موادی طبیعی (مثل عود) انرژی منفی را دور می کند. اسپند دود کردن هم، همین خاصیت را دارد. می توانید پرتقال را به اَشکال مختلف ببرید و در محلی بگذارید که باد بخورد و بعد از خشک شدن، کمی گشنیز به آن اضافه کنید که عطر گرم و طراوت بخشی در خانه ایجاد کند.
شب ها از روشن کردن چراغ های پُر نور و زیاد اجتناب کنید، شمع روشن کنید. انرژی شمع فوق العاده زیاد است و لذت حاصل از مشاهده ی آن با لامپ الکتریسیته قابل قیاس نیست. موسیقی آرامی بگذارید و از فضای باشکوه خانه لذت ببرید.
یک یا دو ماهی کوچک، که تنها هم نباشند، را در تُنگ قشنگی نگهداری کنید. ماهی ها به آرامی حرکت می کنند و نفس می کشند. حضوری کمرنگ و مهربان دارند، آن ها شما را نمی بینند، اما شما شاهد آرامش آن ها هستید.
اگر منزلتان به اتوبان راه ندارد و با بازکردن پنجره سروصدای ماشین ها، آزارتان نمی دهد، لای پنجره را باز کنید تا نسیم واقعی داخل خانه شود و با خود بوی درختان و گل ها را بیاورد.
غذاهای معطر و سبُک درست کنید. خانه ای که از آشپزخانه ی آن بوی مطبوع و خوبی بیرون بیاید، به راستی آرامش بخش است.
اگر فراهم کردن هیچ کدام از موارد گفته شده برایتان امکان پذیر نیست، تجسم خلاقانه داشته باشید تا خُلقتان شیرین شود:
چشمان خود را ببندید، چند بار به آرامی نفس بکشید، برکه ای پُر آب، روشن و زلال را در یک جنگل مجسم کنید. باران می بارد و شما شاهد امواج آب و انعکاس جاذبه ی درخت ها شده اید. هنگامی که به سطح آب خیره می شوید طبیعی است که خود را با آب برکه هماهنگ و یکی ببینید. وقتی با آب آن برکه یکی شُدید، تازه در می یابید که درون برکه عمیق تر از آن است که در سطح آن دیده بودید. آن عمق درون خودتان است، تازه درمی یابید که تفاهم، شادمانی و آرامش عمیق همیشه با شما بوده است. طی زمانی که در خود فرو می روید به آرامش درون تان سفر می کنید، خورشید می درخشد و شما با احساس آرامش و تعمق آن محل را ترک می کنید. اکنون چشمانتان را باز کنید.
با یک بار سفر به صلح درونی خودتان و هماهنگی با نظام جهان آن قدر حس زیبایی به دست می آورید که دوست دارید هر زمان که بیکار شدید، تکرارش کنید.


تمرین:


روزی پانزده تا بیست دقیقه را به تجسم خلاق اختصاص دهید و به تفکر درباره ی آن چه دوست دارید بپردازید.
هر روز از راهکارهای ظریف و کوچکی برای لذت بخش تر کردن محیط خانه استفاده کنید و اجازه ندهید بی سلیقگی و تنبلی، خانه شما را نامنظم و تحمل ناپذیر کند.
امروز، سه مرتبه که احساس عصبانیت شَدید کردید، تمام تلاش خود را به کار گیرید؛ با تنفس مناسب (دم و بازدم صحیح) رفتارتان را به سمت آرامش سوق دهید.


ادامه دارد . . .

 

 

 


نظرات کاربران
ارسال نظر